Artysta.pl na Facebooku

Eduardo Mendoza

Pisarz urodził się 11 stycznia 1943 roku w Barcelonie, w burżuazyjnej rodzinie katalońskiej. Rodzice od małego zachęcali go, aby dużo czytał. Wychowywany we frankistowskiej Hiszpanii ukończył katolicki college i zdobył dyplom prawniczy. Jeszcze w trakcie studiów odwiedzał europejskie metropolie, spędził też rok w Londynie. Pracował jako adwokat i radca prawny, co pozwoliło mu na zapoznanie się z często parodiowanym w swych powieściach żargonem prawniczym. W roku 1973 wyjechał do Nowego Jorku jako tłumacz ONZ, a jego pobyt tam wydłużył się do dziesięciu lat.

Po powrocie do Barcelony oddał się pisaniu powieści podkreślając jednak, że jego prawdziwym zawodem jest tłumaczenie. Znajomość języków obcych, żargonów zarówno profesjonalnych jak i kolokwialnych pozwoliła mu na stworzenie języka charakterystycznego dla jego powieści. Mieszanka języka z „wysokich sfer” z dialektem ulicy oraz katalońskiego z kastylijskim pozwala wykreować Mendozie bohatera elokwentnego i przebiegłego, zmarginalizowanego, lecz o błyskotliwej inteligencji. To właśnie postać owego bezimiennego detektywa-wariata stanowi trzon trylogii „El misterio de la cripta embrujada”, „El laberinto de las aceitunas” i „La aventura del tocador de senoras”. Fabuła jest tutaj jedynie pretekstem do zaprezentowania postaci, która bawi, urzeka i niezmiennie zaskakuje czytelników. Mendoza zafascynowany jest bohatarami zarówno z tzw. wyższych sfer jak i typami z półświatka. Największa gwiazdą z galerii postaci jest detektyw- bardzo inteligentny wariat, który prowokuje wydarzenie wszystkich części trylogii. Jest to, zgodnie z określeniem autora, heros niskiej kategorii, który ma wyjątkowy talent do wplątywania się w problemy i generowania absurdu. Wielu bohaterów powieści Mendozy to osoby z marginesu, które znalazłszy się w danej społeczności usiłują się z nią zintegrować, poznając właściwe jej kody znaczeń. Uzależniony od pepsi-coli bywalec szpitala psychiatrycznego jest mistrzem dekodyfikacji i manipulacji znaczeniami, co czyni intrygę tyleż interesująca co poza wszelkimi kanonami prawdopodobieństwa.

Mendoza jest niechętny wywiadom i wręcz alergicznie reaguje na sesje zdjęciowe. Nie jest skłonny do wynurzeń zarówno dotyczących życia osobistego jak i własnej literatury. Podpisuje się pod opinią Nabokova, że pisarze mówią jak dzieci i nie powinni udzielać wywiadów. Mimo łatwej adaptacji w różnych kulturach, mówi o sobie, że jest kameleonowaty, wybrał Hiszpanię jako miejsce założenia rodziny uważając, że właśnie tu są optymalne warunki by czerpać z życia to, co najlepsze. Obecnie rozwiedziony i żyjący w konkubinacie Eduardo Mendoza ma dwóch nastoletnich synów: Ferrana i Aleksandra.

Pisarz wychowany został pośród tradycyjnej katalońskiej wysokiej burżuazji w ekskluzywnej i centralnie usytuowanej dzielnicy Eixample. Spełniając wszystkie wymogi wzorowego członka katalońskiej „high society” bynajmniej nie czuł się związany z barcelońską burżuazją. Określał ją jako snobistyczną, próżną, mało operatywną i nieskuteczną. Katalońskie elity są dla Mendozy ulubionym tematem drwin i satyry.

Sam autor kwalifikuje swoją twórczość jako powieściowe chuligaństwo, czy literackie pijaństwo, a pytany czy jest pisarzem awangardowym czy postmodernistycznym odpowiada, ze post, post, „kiedy już przeszła kawalkada i przejeżdża się spychaczem zbierając wszystko”. Do tego gatunku należy jego przedostania powieść „Trzy żywoty świętych”. Bohater powieści jest cieniem autora i dlatego nie ma imienia. Dzięki detektywowi, niegroźnemu szaleńcowi, który używa sztuczek na pograniczu prawa by ocalić swoją skórę, autor może pozwolić sobie na wszelką niepoprawność. Parodiując powieść łotrzykowską, może poczuć się łotrem, na co, jak przyznaje, w realnym świecie nie ma odwagi.

Niewyczerpanym źródłem inspiracji dla Mendozy jest jego rodzime miasto. Jak twierdzi, półtoramilionowa metropolia, której mieszkańcy muszą codziennie jeść, spać i korzystać z życia jest wystarczającym materiałem dla powieści. Oprócz tego na twórczość Mendozy wpływ mieli tacy autorzy jak: Dickens, Tołstoj, Baroja, Stendhal, Gilson, Rider Haggard i oczywiście Cervantes, do którego jest skądinąd porównywany. Autor przyznaje też, iż swego czasu był pożeraczem książek historycznych i noweli policyjnych.

Utwory:


Prawda o sprawie Savolty - (La verdad sobre el caso Savolta, 1975)
Rok potopu, (1997) - (El año del diluvio, 1992)
Lekka komedia, (2000) - (Una comedia ligera, 1996)
Przygoda fryzjera damskiego (2003) - (La aventura del tocador de señoras, 2001)
Oliwkowy labirynt (2004) - (El laberinto de las aceitunas, 1982)
Sekret hiszpańskiej pensjonarki (2004) - (El misterio de la cripta embrujada, 1979)
Mauricio czyli Wybory (2008) - (Mauricio o las elecciones primarias, 2006)
Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa (2009) - (El asombroso viaje de Pomponio Flato, 2008)
Miasto cudów (2010) - (La ciudad de los prodigios, 1986)
Brak wiadomości od Gurba (2010) - (Sin noticias de Gurb, 1990)
Trzy żywoty świętych (2011) - (Tres vidas de santos, 2009)
Niewinność zagubiona w deszczu (2011)



Dodał: Haltijatar

Środa 28 września 2011 13:27

Ilość odsłon: 2226

Ocena: 0 (Głosów: 0)
Zaloguj się aby móc głosować.

Komentarze

izka - Środa 28 września 2011 13:45
Mój ulubiony autor. A trylogia o fryzjerze - detektywie jedna w swoim rodzaju, choć "Mauricio..." też zrobił na mnie duże wrażenie.
Anka - Czwartek 29 września 2011 14:19
Nie wiedziałam, że jego biografia jest taka ciekawa. Choć w sumie można się było spodziewać, że nie jest zwykłym, sztampowym człowiekiem.
Anka - Czwartek 29 września 2011 14:19
Nie wiedziałam, że jego biografia jest taka ciekawa. Choć w sumie można się było spodziewać, że nie jest zwykłym, sztampowym człowiekiem.
laulau - Czwartek 29 września 2011 14:38
Mnie bardzo się podoba jego język. Pisze żywym i ciekawym językiem, bawiąc się słowami i różnymi żargonami. Świetnie się to czyta.
Promowane miejsca
Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek PLECIUGA jest miejską instytucją kultury, która od 1953 roku prężnie funkcjonuje...

zachodniopomorskie / Szczecin

Zbiornik Kultury
Zbiornik Kultury
Młoda kultura potrzebuje przestrzeni. Zanim zdefiniują się hierarchie, zanim usankcjonują się...

małopolskie / Kraków

Meskalina
Meskalina
Tu songwriterzy czarują publiczność, jazzmani przypominają o dekadach dekadencji, a laptopowi...

wielkopolskie / Poznań

Old Timers Garage
Old Timers Garage
Klub prezentujący koncerty na żywo i na najwyższym poziomie. Utrzymany w klimacie...

śląskie / Katowice

Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia oferująca szeroki repertuar, zarówno w wykonaniu własnego zespołu jak i gości z...

dolnośląskie / Wrocław