Artysta.pl na Facebooku

Festiwal World Art Undeground wraca do wielickich podziemi!

Interdyscyplinarny, podziemny festiwal Word Art Underground w wielickiej kopalni soli po raz pierwszy odbył się w 1995 roku. Zarówno wtedy, jak i podczas następnych edycji festiwalu do prezentacji artystycznych wybrano miejsce wyjątkowe. Wszystko odbywało się w naturalnej scenerii wyrobisk górniczych historycznej kopalni soli, która dzięki swym walorom została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Zamiarem organizatora, który zrealizowano z powodzeniem, było przedstawienie szerokiego zakresu twórczych dokonań z rozmaitych dziedzin sztuki, prezentowanych przez artystów o uznanej pozycji, co było niejako gwarancją wysokiego poziomu imprezy. Pomysłodawcą, organizatorem i dyrektorem artystycznym wszystkich edycji festiwalu jest Marek Stryszowski, muzyk, kompozytor i aranżer.


Po Prologu, odbyła się czerwcowa, właściwa prezentacja. Na tym festiwalu gościł m.in. Zbigniew Preisner ze swoją muzyką filmową wykonywaną przez dwa chóry i orkiestrę Sinfonia Varsowia z ośmioma solistami, Jerzy Stuhr ze spektaklem Kontrabasista, Syndicate z Joe Zawinulem, Balet Form Nowoczesnych AGH Jerzego Marii Birczyńskiego, a kulminacją wielodniowych występów była specjalnie przygotowana suita muzyczna Marka Stryszowskiego Magnum Sal, w której uczestniczyli Ernie Adams, Marek Bałata, Bolot Boryshev, Michael Rahmlee Davis, Bill Dickens, Urszula Dudziak, Carlos Johnson, Jacek Królik, Zbigniew Namysłowski, Marek Stryszowski, Jarek Śmietana, Arto Tuncboyacian, Susan Weinert i Joe Zawinul.

Po trzech latach idea podziemnego festiwalu w Wieliczce odżyła i we wrześniu 1998 roku udało się zorganizować trzydniowy festiwal. Rozpoczęto otwarciem dwóch wystaw. Włoch Francesco Vaccarone w ekspozycji zatytułowanej Nostalgia teraźniejszości zaprezentował swoje obrazy i rysunki, natomiast krakowianin Tadeusz Maria Przybylski pokazał niecodzienną wystawę witraży, które zaprojektował i wykonał specjalnie z myślą o szczególnym miejscu ekspozycji. Grażyna Auguścik wystąpiła z kwartetem Amerykanów. Swym występem utrwaliła i tak mocną pozycję czołowej wokalistki jazzowej. W komorze Warszawa ostatni dzień festiwalowy otworzył włoski zespół jazzowy Mimmo Cafiero Triangles. Była to niesłychanie rzadka okazja wysłuchania włoskiego jazzu wprost ze stolicy Sycylii, Palermo. Specjalnym projektem artystycznym było widowisko multimedialne De profundis w międzynarodowym wykonaniu z muzyką Marka Stryszowskiego, rzeźbą solną Stanisława Anioła i recytacją literackich tekstów. Motywem przewodnim widowiska były pierwsze słowa modlitwy z psalmu dawidowego: de profundis (z głębokości), w tym przypadku użyte jako podwójna metafora, bo owa głębokość to z jednej strony głębia duszy, z drugiej zaś kopalnianych czeluści. Zaprezentowano kompozycje Marka Stryszowskiego, który w swych utworach potrafi zarówno stworzyć właściwy klimat poprzez budowanie nastroju, jak i zaskoczyć dynamiką niezwykle melodyjnych utworów. Specjalnym gościem tego widowiska była wschodząca wówczas gwiazda fińskiej wokalistyki jazzowej Sanni Orazmaa. Wszystko odbyło się w interesującej scenerii solnych rzeźb Stanisława Anioła.

W roku 2002 komora Haluszka była wypełniona do ostatniego miejsca widzami, którzy wysłuchali fragmentów utworów z ostatniej płyty Marka Stryszowskiego zatytułowanej Droga Krzyżowa – muzyczne obrazy i impresje, a potem z płyty Radio Wieliczka wydanej przez szwajcarską wytwórnię Face Music. W trakcie tego występu zupełnym zaskoczeniem dla publiczności było pojawienie się pary tanecznej Magdy Malik i Janusza Skubaczkowskiego. W niezwykle ciekawych układach choreograficznych tańczyli z dynamiką nie pozbawioną jednak tanecznego wdzięku. Publiczność nagradzała ich kilkakrotnie zasłużonymi brawami. Finał tej imprezy był zupełną niespodzianką. Na kanwie znanej kompozycji Marka Stryszowskiego, napisanej na cześć solnych górników Salt Miners Reggae, rozpoczęło się coś w rodzaju jam session z udziałem Irlandczyka Liana McMurraya, Pawła Mąciwody, Artura Malika i wywołanego z publiczności pierwszego gitarzysty Laboratorium, ojca Pawła, Edwarda Mąciwody.
Po dziesięciu latach przerwy przyszedł czas na kolejną, czwartą odsłonę festiwalu.



Program festiwalu:


Komora Wisła

I. MUSICA PICTURA ERIT

Wernisaż fotografii Marty Ignatowicz


Łaciński tytuł tej ekspozycji w zasadzie tłumaczy wszystko. Muzyka będzie obrazem, a zatem można się zastanawiać, czy będą to obrazy muzyczne, czy też muzyka ilustrowana obrazem. Pomimo, że związek między jednym a drugim wydaje się dość odległy, to jednak przy odpowiednim artystycznym podejściu staje się dość wyraźny. Ujęcia fotograficzne grających muzyków są na tyle sugestywne, że oglądający je może w swej wyobraźni usłyszeć dźwięki wydobywające się z uderzeń w klawisze, szarpania strun, czy przepływu przez instrument wydmuchiwanego powietrza. Tak jest w przypadku samego oglądania wystawy, ale jeśli ekspozycja ta jest oprawiona muzycznie efekt odbioru staje się znacznie mocniejszy, bowiem wtedy właśnie będzie można w sposób oczywisty zrozumieć sens każdego fotograficznego ujęcia. W otwarciu tej wystawy z oprawą muzyczną zespołu Pauliny Bisztygi zostaną przedstawione związki pomiędzy obrazem, dźwiękiem i słowem.

Marta Ignatowicz multiinstrumentalista, artysta fotografik, magister komparatystyki literackiej, nauki zajmującej się badaniem porównawczym literatury różnych narodów z innymi dziedzinami sztuki. Łącząc pracę zawodową z pasją, porusza się w przestrzeni muzyki, obrazu i tekstu, nadając im wspólny wymiar i kierunek. Współpracuje z wieloma muzycznymi instytucjami (Filharmonia Krakowska, Harris Piano Jazz Bar, Alchemia, Akademia Muzyczna w Krakowie), festiwalami (Jazz nad Odrą, Krakowskie Zaduszki Jazzowe, Międzynarodowy Festiwal Perkusyjny w Krakowie, Tarnogórskie Spotkania Jazzowe), muzykami (Jarek Śmietana, Bill Neal, Karen Edwards, Kroke, Wojtek Mazolewski, Czesław Mozil i wielu innych). Jej wystawy fotograficzne są szatą graficzną wielu polskich festiwali.

oprawa muzyczna
Pauliny Bisztygi z zespołem
Roman Ślazyk – bas, Przemek Sokół – trąbka, Konrad Ligas – akordeon, Grzegorz Bauer – perkusja

Paulina Bisztyga, wokalistka i kompozytorka. Ukończyła Liceum Plastyczne w Nowym Wiśniczu, a potem historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest laureatką nagrody im. Marka Grechuty. W latach 1998-99 zdobyła nagrody na Festiwalu FAMA w Świnoujściu, a w roku 1999 zajęła II miejsce na 35. Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie za utwór Nie ma co się bać. W 2000 roku zadebiutowała płytą pod tym samym tytułem. W roku 2007 wydała płytę Proste jest prawo miłości. Jest autorką tekstów piosenek, do których współtworzy muzykę wraz z Romanem Ślazykiem. Wydana w 2009 roku płyta Z miłości nagrana została jedynie na głos i instrumenty basowe (kontrabas, gitara basowa i warr guitar).

Komora Warszawa

II. LABORATORIUM SYMFONICZNIE

Laboratorium
Janusz Grzywacz – instrumenty klawiszowe
Marek Stryszowski – saksofon sopranowy, altowy, wokal
Krzysztof Ścierański – gitara basowa
Marek Raduli – gitara
Grzegorz Grzyb – perkusja

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Kaliskiej
Adam Klocek – dyrygent
Paweł Przezwański – aranżacje

Grupa Laboratorium Janusza Grzywacza i Marka Stryszowskiego to legenda jazz-rocka, która w latach 70. minionego stulecia uznana została najpopularniejszym zespołem jazz-rockowym w Europie. Mimo nieobecności tego zespołu przez lata na polskich i zagranicznych estradach ich legenda wcale nie wygasła, a po reaktywacji grupy wręcz przeciwnie, nabrała nowego blasku. Muzyka ich, charakteryzująca się niepowtarzalnym brzmieniem, słuchana jest dziś z równym zachwytem zarówno przez publiczność sprzed ponad czterdziestu lat, jak i przez młodsze, następne pokolenia. Koncerty Laboratorium stanowiły zawsze i dla każdego dużą dawkę wrażeń artystycznych. Zatem po koncercie tej grupy z orkiestrą symfoniczną należy oczekiwać wzbogacenia i tak już bogatej brzmieniowo prezentacji.

Komora Warszawa

III. ANANKE

Little Egoists
Marek Stryszowski – leader, saksofon sopranowy, altowy, EWI, wokal
Seb Bernatowicz – instrumenty klawiszowe
Gerta Szymańska – instrumenty perkusyjne
&
Paweł Ścierański – gitara
Luiza Bernatowicz – wiolonczela
oraz
Magdalena Malik – taniec
Józef Piotr Kowalczyk – rzeźba
Emil Gawin – SplaszFX – wizualizacja

W mitologii greckiej Ananke jest boginią siły zniewalającej do poddania się przeznaczeniu. Specjalnie skomponowana muzyka do tego widowiska, odpowiednia narracja literacka, taniec w niecodziennym układzie choreograficznym, elementy wizualizacji i rzeźby połączone zostaną w taki sposób, by widowisko stanowiło spójną i czytelną całość. ANANKE jest próbą opisania współczesnej, artystycznej wizji świata, odnoszącej się zarówno do historii, problemów teraźniejszości oraz nadziei i niepokojów związanych z bliską i dalszą przyszłością. Autorem muzyki i scenariusza tego spektaklu jest Marek Stryszowski.
Grupa Little Egoists powstała w1986 roku. Jej twórcą jest Marek Stryszowski, który po rozstaniu się z legendarnym Laboratorium założył swoją nową formację muzyczną w oparciu o młodych i wybijających się muzyków, jak również o już znanych i uznanych. Koncertowali w prawie całej Europie i USA.

Magda Malik, z wykształcenia artysta plastyk, z zawodu tancerka, choreograf i pedagog, prowadzący prywatną szkołę tańca i ruchu. Tańczyła w wielu znaczących spektaklach teatralnych, programach TVP i TVN, etiudach tanecznych w formie spektakli i innych projektach, także międzynarodowych.

Józef P. Kowalczyk, artysta rzeźbiarz, rzeźbi we wszystkich dostępnych mu materiałach, w tym w najtrudniejszym do obróbki rzeźbiarskiej – w bryle soli. W ponad 30-letniej pracy artystycznej uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i poza granicami. Uznawany jest za artystycznego spadkobiercę najwybitniejszych wielickich rzeźbiarzy-górników.

SplaszFX jest firmą, która swą działalność rozpoczęła w 2005 roku od tworzenia na żywo wizualizacji do muzyki. Teraz zajmuje wszystkim, co można nazwać „ruchomym obrazem”, rozumianym nie tylko jako tworzenie animacji, ale także odpowiednie zaaranżowanie oraz opracowanie materiałów wizualnych na potrzeby danego wydarzenia. Autorem wizualizacji jest Emil Gawin.



Wiesław Siekierski



Dodał: Artysta.pl

Środa 18 lipca 2012 14:03

Ilość odsłon: 1634

Ocena: 0 (Głosów: 0)
Zaloguj się aby móc głosować.

Komentarze

Nie znaleziono komentarzy

Promowane miejsca
Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek PLECIUGA jest miejską instytucją kultury, która od 1953 roku prężnie funkcjonuje...

zachodniopomorskie / Szczecin

Meskalina
Meskalina
Tu songwriterzy czarują publiczność, jazzmani przypominają o dekadach dekadencji, a laptopowi...

wielkopolskie / Poznań

Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia oferująca szeroki repertuar, zarówno w wykonaniu własnego zespołu jak i gości z...

dolnośląskie / Wrocław

Old Timers Garage
Old Timers Garage
Klub prezentujący koncerty na żywo i na najwyższym poziomie. Utrzymany w klimacie...

śląskie / Katowice

Zbiornik Kultury
Zbiornik Kultury
Młoda kultura potrzebuje przestrzeni. Zanim zdefiniują się hierarchie, zanim usankcjonują się...

małopolskie / Kraków