Artysta.pl na Facebooku

Fresh Hell Pirmina Bluma

Wczoraj w Galerii Austriackiego Konsulatu Generalnego raz Galerii SA przy ul. Św. Marka 22 miały miejsce dwa wernisaż dotyczące jednej wystawy „Fresh Hell Pirmina Bluma”.

Pirmin Blum studiował malarstwo w Szwajcarii oraz ukończył klasę Nowych Mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wiedniu (u prof. Petera Koglera). Pirmin Blum tworzy przestrzenne instalacje posługując się różnymi formatami mediów, głównie przetworzoną fotografią, wydrukami, wideo, znalezionymi obiektami oraz przedmiotami codziennego użytku. Używa tez naturalnych materiałów, takich jak ziemia, owoce czy drzewa. Artysta wykorzystuje postkonceptualną metodę przywłaszczania uprawiając gatunek filozoficznej „sztuki o sztuce”. Za fantastyczno-surrealizujące filmy, periodyzujące gatunek science-fiction i inne techniczne wynalazki naszej ery, Pirmin Blum otrzymał w roku 2005 nagrodę Birgit Jürgenssen.

Przygotowany dla Krakowa projekt Fresh Hell jest medialnym sprzężeniem tradycyjnej wystawy z komponentami składającymi się na swoistą historię estetyki performatywności. Kruche rzeźby, fotografie, obiekty codziennego użytku, jak stoły, książki czy wieszaki, widoczne w obrębie zapakowanej w błyszczącą folię otaczającej przestrzeni demonstrują drogą metamorfozy zdolność do przekraczania własnych granic. Kulminacją projektu, a zarazem widowiska, jest występ samego artysty odgrywającego i przetwarzającego różnorodne praktyki i wzorce kulturowe autokreacji, takie jak bezpośredniość i ekstremalność ekspresji, kreowanie wspólnoty twórców z odbiorcami czy postulat artystycznego bycia sobą. Celem realnej, motorycznej obecności Pirmina Bluma w

nie jest jednak popis jego aktorskich umiejętności, lecz refleksja, zasianie fermentu oraz wymiana „na żywo“ myśli na temat współczesnej zmediatyzowanej kultury – jej aktorów, kontekstów i mistyfikacji.

Punktem odniesienia dla projektu wystawowego Fresh Hell są „udziwnione” personifikacje dziewięciu znanych międzynarodowych artystów, takich jak Andy Warhol, Jeff Koons, Damian Hirst, Wilhelm Sasnal , a także galerzysty Larry Gagosiana. Z jednej strony liczba osobistości ze świata sztuki to reminiscencja prototypowych form dziewięciu Kawalerów z Wielkiej Szyby Marcela Duchampa, jednego z najbardziej znaczących dzieł XX wieku (wykonanej w latach 1915-1923 i niedokończonej), z drugiej zaś poprzez swoją fizyczną obecność Blum nawiązuje do tradycji teatru wędrownego albo praktyk ludycznego teatru atrakcji.

Także te parateatralne formy drogą przywłaszczania, zapożyczenia albo podpatrywania budowały subwersywne narracje. Podobnie jak męskie figury w Wielkiej Szybie Duchampa ubrane w swego rodzaju uniformy wypełnione oświetleniowym gazem powodującym przemianę, prace Bluma odwołując się do zasady Inside-Out demonstrują zdolność do odwrócenia tego co jest na drugą stronę. Pokrewne podejście można odnaleźć w słynnej powieści austriackiego pisarza Roberta Musila Człowiek bez właściwości, ukazującej ówczesną rzeczywistość z perspektywy wykonywanych przez jej protagonistów zawodów: przemysłowca, damy, wielkiego pisarza, oficera, służącego itd., a wszystkie te wątki przeplatają się symultanicznie unikając jednego punktu widzenia.

W oparciu o antropozofię i spirytualizm Rudolfa Steinera, którego nauki Blum studiował w Goetheanum, artysta szuka w przejściowych konstelacjach form, kolorów i zasad wyjścia z zastanej sytuacji w kierunku nowej świadomości, do której jego zdaniem nie dopuszcza neoliberalny, ukierunkowany komercjalnie kapitalizm polegający na linearnej akumulacji wiedzy w strachu przed jej utratą i bez dostępu do samej istoty własnej świadomości.

Sam artysta w swoich projektach to jakby mistrz ceremonii, mediator między społeczeństwem a sprawującym nad nim kontrolę światem mediów, to Fresh Hell – w nawiązaniu do duchampowskiego Fresh Widow (zamówiona przez Duchampa miniatura French Window, którego szyby pokryte zostały kwadratami czarnej skóry) – poruszający się pomiędzy barierami dzielącymi społeczeństwo i sztukę, świat i jednostkę. Przestrzeń wydaje się w instalacjach Bluma nie odgrywać żadnej roli, jest jakby zanegowana albo transparentna. Wnętrze scenerii jego działań jest owinięte prześwitującą folią (w analogii do szyb Duchampa), metamorfozy albo rotacje w procesach myślenia i odczuwania mogą się odbywać wszędzie, istnieją poza czasem i przestrzenią. Artysta nie stwarza iluzji, choć jego projekt ma wiele korytarzy i załamań, działa w realnym czasie i przestrzeni, podwaja tylko imaginacyjnie znaki kultury i jej symbole, intuicyjnie odwraca ich znaczenia na zasadzie paradygmatu Inside-Out, albo fałdowania powierzchni i jest w tym par excellence refleksyjny.

Goschka Gawlik



Źródło: IP



Dodał: Artysta.pl

Środa 25 kwietnia 2012 12:19

Ilość odsłon: 1694

Ocena: 0 (Głosów: 0)
Zaloguj się aby móc głosować.

Komentarze

Nie znaleziono komentarzy

Promowane miejsca
Old Timers Garage
Old Timers Garage
Klub prezentujący koncerty na żywo i na najwyższym poziomie. Utrzymany w klimacie...

śląskie / Katowice

Meskalina
Meskalina
Tu songwriterzy czarują publiczność, jazzmani przypominają o dekadach dekadencji, a laptopowi...

wielkopolskie / Poznań

Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego
Filharmonia oferująca szeroki repertuar, zarówno w wykonaniu własnego zespołu jak i gości z...

dolnośląskie / Wrocław

Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek Pleciuga
Teatr Lalek PLECIUGA jest miejską instytucją kultury, która od 1953 roku prężnie funkcjonuje...

zachodniopomorskie / Szczecin

Zbiornik Kultury
Zbiornik Kultury
Młoda kultura potrzebuje przestrzeni. Zanim zdefiniują się hierarchie, zanim usankcjonują się...

małopolskie / Kraków