Jestem deską!

Tytuł mógłby wskazywać na to, że niniejszy artykuł będzie traktował na przykład o frustracji spowodowanej niedostatkami w okolicy klatki piersiowej. Na szczęście to nie to miejsce, więc od razu uspokajam czytelników, że będzie to jednak tekst o fotografii.

Fotografia w telegraficznym skrócie

Fotografia ma już swoje lata. Od momentu wynalezienia dagerotypii ciągle coś się zmienia. Powoduje to między innymi postęp techniczny, który miał wpływ chociażby na wyparcie fotografii analogowej przez fotografię cyfrową. Tą drugą para się każdy, kto tylko ma kompetencje, ku temu by nacisnąć stosowny przycisk w najprostszym aparacie cyfrowym. Nie oznacza to oczywiście, że ten, kto ów przycisk potrafi użyć od razu jest fotografem. Aby móc się tym mianem posługiwać trzeba zdecydowanie więcej wiedzieć i potrafić, a także mieć odrobinę talentu. Niemniej, nie da się ukryć, że prawie każdy jest dziś posiadaczem jakiejś formy aparatu fotograficznego, chociażby w telefonie komórkowym. Jest to pewien znak czasu. Ale nie tylko w tym rzecz, że fotografia zmienia się w sensie technicznym, to również pewne trendy i stylizacje, które pojawiają się na przestrzeni lat. Przeglądając na przykład roczniki prasy można zauważyć tendencje, na które mają wpływ różne czynniki, w tym moda, uwarunkowania społeczne i ekonomiczne czy sytuacja polityczna. Dobrym przykładem może być fotografia prasowa z okresu PRL. Nawet jeśli pod zdjęciem nie ma podpisu łatwo się domyślić z jakiego czasu ono pochodzi.

Moda fotograficzna ery Facebooka

Obecnie bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na fotografię jest technologia, która pozwala nie tylko robić zdjęcia każdemu, ale też z zawrotną szybkością je rozpowszechniać. Dzięki telefonowi z aparatem fotograficznym i łączem z Internetem zdjęcie może trafić na przykład na facebookowy profil już w chwilę po zrobieniu. Stąd też profile użytkowników często zwierają fotografie, wprawdzie niedoskonałe w sensie technicznym, ale za to idealnie dokumentujące, co się robiło, gdzie i w jakich okolicznościach. Tego rodzaju zdjęcia są do siebie podobne, wyłączywszy oczywiście przypadki, gdy robił je ktoś, kto się na fotografii zna i potrafi zadbać o właściwe ujęcie, oświetlenie i kompozycję. Jednak generalizując na potrzeby tego tekstu, po jakimś czasie zabawa w zamieszczanie przypadkowych fotografii przestaje być atrakcyjna, a to wymusza pojawianie się czegoś nowego. Stąd wzięła się moda na ciekawe i zaskakujące stylizacje.

Jestem deską, czyli planking

Planking to najpopularniejsza i prawdopodobnie pierwsza tego rodzaju stylizacja fotograficzna, chociaż faktem jest, że jak dotąd nie wiadomo, kto planking wymyślił ani też kiedy dokładnie to się stało. W stylizacjach plankingowych chodzi o to, by ułożyć ciało poziomo w pozycji deski, czyli położyć ręce wzdłuż tułowia i zsunąć wyprostowane nogi. W tej pozycji należy się umieścić pomiędzy dwoma przedmiotami, na przykład słupkami parkingowymi lub barierkami przy schodach. Im bardziej niesamowite i niebezpieczne miejsce, tym lepiej. Niestety jak dotąd kilku zwolenników tego rodzaju zabawy przepłaciło ją życiem, po prostu spadli z dużej wysokości próbując ułożyć się we właściwej pozycji. W tym miejscu należy też w ramach rzetelności wspomnieć, że niektórzy uważają planking nie tylko za sposób na ciekawą fotografię, którą się można pochwalić, ale po prostu za rodzaj sportu.





Jestem czajniczkiem, czyli teapotting

Stylizacja teapotting polega na tym, by ułożyć ciało w pozycji wyprostowanej, jedną ręką imitując uszko herbacianego czajnika, a drugą dziubek. Można po prostu wystąpić w taki sposób na tle czegoś interesującego, ale można również pokusić się o wariacje, jak na przykład takie ułożenie się „w czajniczek”, by ręką – dziubkiem wskazywać jakiś obiekt. Nie jest to stylizacja tak wymagająca, jak w przypadku plankingu. Jej atrakcyjność tkwi raczej w miejscu, w którym się ją wykonuje bądź w oryginalnej kompozycji, niż w trudności samego ułożenia ciała.





Jestem nietoperzem, czyli batmaning

Batmaning to również jedna ze stylizacji, która pojawiła się po plankingu. Jak łatwo się domyślić polega ona na tym, by w pozycji nietoperza zawisnąć do góry nogami w jakimś mniej lub bardziej osobliwym miejscu. Co do pozycji ciała, to powinno ono być ułożone podobnie jak w plankingu, to znaczy: ręce złożone wzdłuż tułowia i nogi razem. Idealnie jest, gdy wisi się za stopy, ale istnieją różne wariacje. Najczęściej zdjęcia w tej stylizacji są wykonywane w przewidywalnych miejscach, zwykle są to murki, barierki czy płoty, czyli miejsca, gdzie stosunkowo łatwo zwisnąć w wyznaczonej pozycji.

Jestem sową, czyli owling

Kolejna zwierzęca stylizacja to owling. Chodzi w niej o przyjęcie pozycji, w której się przykuca układając dłonie na poziomie stóp, by upodobnić się do siedzącej na gałęzi sowy. W zastosowaniu tej stylizacji są dwie tendencje, które można określić jako kreatywną i ekstremalną. Kreatywna, to taka, w której przyjmuje się pozycję sowy w ciekawym miejscu lub interesującej kompozycji. W wersji ekstremalnej owling jest wykonywany na wysokim, wąskim obiekcie, na przykład ścianie czy barierce.





Z głową na dłoni, czyli horsemaning

Do wszystkich opisanych wcześniej stylizacji wystarczył jeden człowiek. Natomiast do wykonania horsemaningu, inspirowanego słynnym jeźdźcem bez głowy potrzeba już dwóch osób. Jedna z nich odchyla głowę, tak by na fotografii powstało wrażenie, że ciało jest jej pozbawione. Natomiast druga ukrywa całe ciało pozostawiając widoczną tylko głowę. Najlepiej, gdy „posiadacz” ciała trzyma dłonią „samotną” głowę drugiej osoby. Na popularnych fotografiach tego rodzaju, jeden z bohaterów leży na stole, z głową zwisającą poza blat tak, że jej nie widać. Za to drugi chowa się za stołem wystawiając na blat jedynie głowę. Magia tej stylizacji polega na kreatywnym wykorzystaniu przestrzeni. Czasami dzięki dobremu pomysłowi powstają naprawdę imponujące fotografię w tej stylizacji.

Odpoczywam nad wodą, czyli leisure diving

Opisane stylizacje różniły się stopniem trudności, ale żadna z nich nie była tak wymagająca jak leisure diving. Na wykonanie dobrej fotografii tego rodzaju ma się tylko kilka sekund. Krótko mówiąc zadanie polega na tym, by wykonać skok do wody – basenu czy też jeziora. Jednak w czasie skoku należy przyjąć pozycję człowieka wypoczywającego, to znaczy wygodnie leżącego. Dobrze mieć również w tym momencie w dłoni jakiś atrybut świadczący o tym, że właśnie się odpoczywa, może to być pilot do telewizora lub gazeta. Pomysł na tę stylizacje wydaje się być prosty, ale wykonanie jest naprawdę sporym wyzwaniem. Natomiast jeśli już się uda, zdjęcie wygląda naprawdę imponująco.

Golę to i owo, czyli razoirbombing

W przypadku laisure diving mile widziany był gadżet związany z wypoczynkiem, w stylizacji raizorbombing niezbędna jest maszynka do golenia lub brzytwa. Tutaj efekt na fotografii budowany jest dzięki wykorzystaniu właściwej kompozycji i odpowiedniej perspektywy. Głównym bohaterem nie jest tutaj najczęściej osoba, ale samo ostrze maszynki. Musi ona być tak ułożona w dłoni by imitować jakąś zmianę. Kolor czy też faktura powierzchni powinna być inna przed i za ostrzem. Typowe zdjęcie tego rodzaju to maszynka do golenia „przystawiona” do pomalowanej ściany, gdzie przed ostrzem widoczny jest jeden kolor, a za ostrzem drugi. Efekt jaki powstanie na fotografii zależy głównie od kreatywności twórców i umiejętnego skomponowania zdjęcia.

Tylko stopy, czyli footing/feeting?

Wszystkie wspomniane w tym tekście stylizacje przeżywały nie dawno bądź jeszcze przeżywają czas swojej świetności. Z pewnością jednak jeszcze wiele podobnych pomysłów na ciekawe zdjęcia się pojawi. Z obserwacji fotografii zamieszczanych na Facebooku mogę dodać jeszcze jeden styl od siebie. Proponuję dla niego roboczą nazwę footing lub feeting, zależnie od liczby stóp prezentowanych na fotografii. Ta stylizacja to po prostu zdjęcia stóp, różnych: pojedynczych i w parach, kobiecych i męskich, obutych i nagich. Mogą się one znaleźć w różnych miejscach: na plaży, na skale i w wodzie. Jako przykład nowego stylu, niech posłużą mi zdjęcia kolegi, który zamieszcza na facebookowym profilu fotografie swoich stóp z miejsc, do których podróżuje. Być może footing/feeting się przyjmie, a nawet jeśli nie, to już niedługo zapewne usłyszymy o nowych propozycjach. A tymczasem zachęcam czytelników do zabawy istniejącymi już stylizacjami i do tworzenia własnych. W końcu dobre i ciekawe zdjęcie to nie tylko materiał na Facebooka, ale przede wszystkim cenna pamiątka.

AC