Poczekalnia – Waiting Room w Tarnowie

W związku z przeprowadzaniem remontu na Dworcu w Tarnowie, do jego holu przeniosła się Galeria Miejska BWA, organizująca wystawy sztuki współczesnej. Dzięki zlokalizowaniu przestrzeni wystawowych na Dworcu PKP w Tarnowie, każdy mieszkaniec miasta mógł bez większych przeszkód zapoznać się z ekspozycjami sztuki współczesnej. Można wręcz powiedzieć, że sztuka dzięki takiemu zabiegowi stała się bliższa obywatelom miasta.

Na koniec 2010 roku urzędnicy zdecydowali o przeniesieniu Galerii Miejskiej BWA do zachodniego holu Dworca PKP w Tarnowie. Taka przeprowadzka miała być tymczasowa, ale niezwykła lokalizacja galerii sztuki współczesnej przyniosła owocne odbiorczo konteksty. Przeciwnicy takiego stanu rzeczy mówią, że przeniesienie galerii spowodowało tylko i wyłącznie rozcieńczenie muzealnego odbioru w niezmiernie polowych warunkach, ale chyba nie do końca mają oni rację.

Przestrzeń Dworca PKP w Tarnowie została gruntownie wyremontowana. Dziś stanowi ona nie tylko siedzibę Galerii Miejskiej BWA, ale też teren eksperymentu zorganizowanego przez Kingę Aray. Galeria zaś zorganizowała w tym samym czasie na Dworcu PKP w Tarnowie wystawę pod tytułem „Poczekalnia – Waiting Room”. Obok niej prezentowany jest jakże oryginalny projekt artystyczny, który z kolei został nazwany „12 godzin, 19 minut i 18 sekund". Jest to projekt autorstwa Anety Grzeszykowskiej, przedstawiający filmy. Artystka jest fotografem pochodzącym z Warszawy i w swoich pracach stara się skupić i eksplorować szeroko pojmowaną tematykę ludzkiej cielesności i seksualności zarazem.

Na Dworcu PKP w Tarnowie można podziwiać świetne filmy młodych twórców. Prezentowane są w nich różne stany skupienia, w jakich może występować ciało człowieka. Niektóre obrazy filmowe są mocno drastyczne. Na przykład, w serii „czarnej” filmów ciało rozpada się po prostu na kawałki. Moc zniszczenia jest ogromna, ale w tym samym filmie, w takt granej muzyki Krzysztofa Pendereckiego, z kawałków ciała, budowany jest zupełnie nowy, lepszy organizm człowieka. Jest również seria „białych” filmów. Przedstawia ona ciało jako obiekt czysto zmysłowy, podatny zarówno na fetyszyzację, jak i wszelkiego rodzaju erotyczne przyjemności. Bez względu na to, czy akurat mamy do czynienia z czarną czy białą serią filmów na Dworcu PKP w Tarnowie, dzieła te stosują w swojej formie oniryczną poetykę. Odnosi się słuszne wrażenie, że korespondują one z wyobraźnią i sennymi marzeniami. Taki też był zamysł autora.

Wystawa na dworcu PKP w Tarnowie ma wiele części, z których bardzo praktyczną dla podróżnych i przebywających tam obywateli miasta, jest ekspozycja, a raczej praca pod tytułem „Zegar”. Jest to film, który dokładnie przez całe 24 godziny na dobę odmierza… ciało artystki – tj. Anety Grzeszykowskiej. Jej ciało zostało tak skonfigurowane, aby funkcjonowało dokładnie tak, jak wskazówki zegara. Można więc powiedzieć, że dzieło „Zegar” jest czasomierzem, tylko w wielce oryginalnej formie.

Wystawę na Dworcu PKP w Tarnowie można było oglądać do 13 listopada bieżącego roku.