Turandot w Edynburgu

Spektakl Turandot w reżyserii Pawła Passiniego został zaproszony na największą i najbardziej prestiżową imprezę teatralną na świecie - The Edinburg Festival Fringe (Fringe). Festiwal założony w 1946 roku jako alternatywa do Edinburgh International Festival, odbywa się w stolicy Szkocji przez cztery tygodnie, co roku w sierpniu.

Ekipa "Turandot" będzie przebywać w Edynburgu przez cały sierpień, w tym czasie spektakl zostanie zaprezentowany 23 razy na scenie Majestic w przepięknym budynku New Town Theatre przy George Street - zbudowanym w 1912 roku jako siedziba szkockiej Wielkiej Loży Wolnomularskiej. Spektakl "Turandot" powstał w koprodukcji neTTheatre - podmiotu Teatru Centralnego działającego w Centrum Kultury w Lublinie, oraz Grupy Coincidentia z Białegostoku. Jego premiera odbyła się 16 października 2009 roku, od tego czasu został już wielokrotnie nagrodzony w Polsce:
Nagroda aktorska dla Katarzyny Tadeusz na 51 Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (2011)
Nagroda Magnolii na 46 Festiwalu Kontrapunkt przyznawana przez miasto Szczecin dla spektaklu "Turandot" (2011),
Grand Prix dla Pawła Passniego na IX Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy za spektakl "Turandot" (2010)
Wyróżnienie specjalne dla Pawła Passiniego za autorski spektakl "Turandot" na XVI Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2010)

Turandot
scenariusz i reżyseria: Paweł Passini
wizualizacje: Maria Porzyc
muzyka: Paweł Passini
realizacja światła: Marcin Kabat Kowalczuk
współpraca scenograficzna: Michalina Kostecka
konsultacja języka migowego: Magdalena Urbańska
występują: Dagmara Sowa, Katarzyna Tadeusz, Iga Załęczna, Paweł Chomczyk, Mariusz Laskowski, chór niesłyszących
Premiera: 16 października 2009, Lublin
produkcja wyjazdu na The Edinburgh Festival Fringe: Grzegorz Reske
Spektakl powstał w koprodukcji neTTheatre i Grupy Coincidentia

Turandot to ostatnia, niedokończona opera Giaccomo Pucciniego, historia tytułowej chińskiej księżniczki zadającej zagadki i uśmiercającej zalotników, którzy nie potrafią ich rozwiązać. Pod postacią ekscentrycznego księcia Kalafa do jej królestwa trafia sam Puccini. Okrzyknięty w Nowym Jorku najsławniejszym człowiekiem na świecie, właściciel 17 samochodów i kilkuset milionów dolarów już wie, że umiera na raka krtani. Przez lata wlecze ze sobą wizję służącej Dorii Manfredi, która otruła się w konsekwencji posądzenia o romans z Maestrem. Najpierw głodowała, a następnie wypiła truciznę, by po trzech dniach konwulsji zamienić się w materię bardziej subtelną. Jej ciało poddane sekcji zdołało jeszcze poświadczyć, że Doria była dziewicą. Od tej pory prostytutki, gejsze i niewolnice z nieznośnie wzruszającym śpiewem na ustach skwapliwie uśmiercają się w operach Mistrza. Dlatego oprócz zimnej księżniczki Turandot na scenie pojawia się niewolnica Liu, oczywiście po to żeby odebrać sobie życie. I oczywiście zaśpiewać. Na jej przedśmiertnej arii Puccini zatrzymuje się. Już nigdy nic więcej nie napisze. Obudzi się w Chinach, gdzie nie słychać jego muzyki, a językiem urzędowym jest język migowy. W królestwie Turandot okrucieństwo i czas liczy się inaczej. W krzyku torturowanych księżniczka i Puccini szukają formuły miłosnego akordu.