Wojciech Bąkowski w Galerii Biała.

W Galerii Biała w Lublinie 10 grudnia tego roku odbyła się projekcja filmów Wojciecha Bąkowskiego, połączona ze spotkaniem z tym oryginalnym artystą. Wydarzenie jest częścią nowego programu ENDE NEU i stało się wstępem otwierającym cykl spotkań pod nazwą Pasaże Sztuki Najnowszej. Jest on swoistą próbą prezentacji wybranych w sposób subiektywny, najciekawszych postaw artystycznych. Postawy te są elementem działalności twórców, którzy zakres swojej pracy artystycznej poszerzają o doświadczenia zaczerpnięte z innych dziedzin, ale nie tylko. Wychodzą oni ze swoimi propozycjami poza granice galeryjnych przestrzeni.
Pierwsze spotkanie z cyklu Pasaże Sztuki Najnowszej poświęcone było filmowej twórczości Wojciecha Bąkowskiego. Jest on uznawany za jedną ze zdecydowanie najciekawszych postaci w gronie twórców młodego pokolenia. Artysta ten jest przez wielu określany mianem artysty totalnego. Jest on autorem między innymi licznych animacji, filmów wideo, instalacji, jak i liderem kilku muzycznych eksperymentalnych formacji. Warto przy tym wspomnieć, że jedną z nich, Grupę KOT, można było zobaczyć na głównej scenie zeszłorocznej edycji Off Festivalu. Muzyka staje się integralną częścią jego prac wizualnych. Ścieżkę dźwiękową filmów nakręconych przez Bąkowskiego tworzy poezja autora, której deklamacja wyznacza rytm zmieniającym się obrazom. Ten nader charakterystyczny sposób przekazywania tekstu, który w pewnym stopniu naśladuje „strumień świadomości”, artysta wywodzi zarówno z kultury hiphopowej, jak i z lingwistycznej poezji. Korzysta on z tradycji, paradoksalnie zanurzając się w specyficzny, osiedlowy żargon.
Dzieła Wojciecha Bąkowskiego są szeroko rozpoznawalne i kojarzą się one z tym poznańskim artystą bez względu na użyte medium. Wszystko – zarówno obrazy ruchome, jak również te tworzone na papierze, poezja, czy też projekty audialne - ogniskuje gdzieś w głębi indywidualnego, artystycznego podmiotu. Można by się zastanawiać, co też jest tego przyczyną. Otóż, dzieje się tak, bowiem wykreowane przez artystę prace zostały zbudowane na charakterystycznym sposobie percepcji otaczającego nas świata. W taki sposób zarejestrowana rzeczywistość odciska swoje piętno w świadomości Bąkowskiego, a następnie wydobywa się z niego niczym rentgenowskie prześwietlenie, zostawiając swój ślad na filmowych kadrach.
Na ogół, artysta dąży do zawężenia pola recepcji swoich prac, dlatego też przeważnie umieszcza widza w specjalnie do tego celu przystosowanej kabinie projekcyjnej. W tej wyraźnie wytłumionej przestrzeni mamy możliwość zanurzenia się w hiperprywatnym świecie, gdzie odnosi się wrażenie, że właśnie wniknęliśmy w czyjąś podświadomość, wprost pomiędzy towarzystwo rodzących się myśli i marzeń. Widz w parze z narratorem tych mówionych filmów, przenika do gęstwiny rozpiętych gdzieś na skraju snu i jawy, neuronowych połączeń. Grzęzną oni w kłębowisku do złudzenia przypominającym architekturę nieświadomości zbiorowej społeczeństwa z naszego „podwórka”. Dokładnie te interesujące „wygrzebywanie” się spośród własnych doświadczeń i jakże często wypieranych obrazów i dźwięków o wręcz archetypicznym, ogólnym znaczeniu wytwarza pasaż, umożliwiający odmienne stany komunikacji pomiędzy artystą, a odnajdującym w sobie podobne pokłady doświadczeń, widzem.
W Lublinie w Galerii Biała Wojciech Bąkowski zaprezentował przekrój swoich filmów, przygotowany specjalnie na tą okazję. Pojawił się on na spotkaniu w towarzystwie Michała Lasoty, kuratora współpracującego z nim od początku jego artystycznej kariery, a obecnie prowadzącego wraz z Zuzanną Hadryś Galerie Stereo. Po projekcji filmów artysty odbyło się spotkanie z udziałem obu panów.
Galeria Biała znajduje się w Lublinie przy ul. Narutowicza 32.