Żywa legenda fortepianu

Argentyńska pianistka, Martha Argerich skończyła 70 lat. Urodzona w Buenos Aires, grała od 3 roku życia, a w wieku 8 lat dała swój pierwszy koncert grając Koncert fortepianowy C-dur op. 15 Ludwiga van Beethovena. Rok później sięgnęła po XX koncert fortepianowy d-moll KV 466 Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz Suity francuskie BWV 812-817 Jana Sebastiana Bacha.

W wieku 14 lat przeniosła się do Europy, miała lekcje u Friedricha Guldy w Wiedniu oraz u Madelaine Lipatti i Nikity Magaloffa w Genewie. W 2 lata później rozpoczęła karierę międzynarodową, zdobywając pierwsze nagrody, m.in. w Bolzano na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferrucio Busoniego czy podczas Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie. Martha przerwała jednak karierę i dalej kształciła się u Stefana Askenasego.

W roku 1965 została laureatką VII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderka Chopina w Warszawie, rok później zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych oraz nagrała swoją pierwszą płytę, na której znalazły się utwory Chopina, Brahmsa, Ravela, Prokofjeva i Liszta we własnych aranżacjach.

W 1978 zagrała swój ostatni recital solo, a w 1984 wykonała ostatnie solowe nagranie. Od tej pory oddaje się przede wszystkim muzyce kameralnej i koncertowaniu.

Martha Argerich przyciąga, ponieważ jej muzyka jest pełna życia i ekspresji. Mimo że wraca do tych samych utworów, za każdym razem brzmią one inaczej, artystka jakby na nowo odkryta znane przecież partytury. W jednym z wywiadów przyznała, że życzyłaby sobie z okazji urodzin mniej koncertowania. Jednak pomimo tych życzeń zgodziła się na spontaniczny występ w duecie z Marią Joco Pires podczas ubiegłorocznego festiwalu „Chopin i jego Europa”.