Opis:

Centrum im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku wywodzi swoją misję i cel działalności z idei Patrona. Ludwik Zamenhof był przekonany, że główną przyczyną sporów i nieporozumień między ludźmi są – jakbyśmy dzisiaj powiedzieli - zakłócenia w komunikacji. Remedium miał być nowy język - uniwersalna platforma komunikacyjna. Tak powstało esperanto. W jego idei łatwo odnaleźć podwaliny myślenia o współpracy i porozumieniu ponad podziałami etnicznymi, religijnymi, historycznymi, kulturowymi, geograficznymi. Zamenhof miał wizję świata, w którym – przynajmniej w sferze ideałów – obecnie żyjemy. Pragnął wielonarodowej wspólnoty, która nie niszcząc charakteru społeczności lokalnych, oferuje możliwość efektywnego dialogu, wymiany informacji, idei, technologii, rozwoju współpracy gospodarczej i kulturalnej.
Popularyzacji myśli i osoby Ludwika Zamenhofa służy przede wszystkim wystawa stała – „Białystok młodego Zamenhofa”. Multimedialna ekspozycja, oparta na materiałach dźwiękowych, wideo i fotograficznych, jest przykładem nowoczesnego, bardzo atrakcyjnego dla odbiorców sposobu obcowania z przeszłością. To nie tylko prezentacja materiałów historycznych, ale też próba odtworzenia klimatu czasu, w którym po ulicach Białegostoku przechadzał się nastoletni Ludwik Zamenhof. O sukcesie takiej formy prezentacji mogą świadczyć bardzo pozytywne opinie zwiedzających.
Wszystkie działania Centrum pomyślane są tak, by poruszać się na szeroko pojętym pograniczu – kultur, światopoglądów, wyznań, nacji, płci. Pogranicze, to „teren zapalny”, a jednocześnie życiodajny sztuki, która – w naszym odczuciu – jest doskonałą płaszczyzną dla podejmowania otwartego i szczerego, często trudnego, ale merytorycznego dialogu. Umożliwiając dialog, niwelując zakłócenia w komunikacji międzyludzkiej, zmierzamy do stopniowego osłabiania, a w przyszłości usunięcia barier, wynikających z naturalnej obawy przed tym co inne, nieznane, a przez to stanowiące potencjalne strachu, poczucia zagrożenia dla naszej tożsamości.